Nieuws

new york david

Geplaatst

De marathon van New York 2009

Op naar New York met 13 lopers van Just Run; David, Riny, Olav, Bram, Hans Fleuren, Sjaak, Elly, Joyce, Angelique, Harry, Hans de Jong, Marieke, Lucia en Hetty. Eindelijk dan toch echt naar New York, voor sommigen na veel wikken en wegen (want er hangt toch wel een stevig prijskaartje aan!). Maar ja, het is de marathon die je toch eens in je hardloopleven gedaan moet hebben.

Uiteraard hoorden we vele enthousiaste verhalen over deze marathon en de ambiance van New York die daarbij hoort. De verwachting was dus hooggespannen.

In de voorbereiding hebben we een aantal keren samen twee rustige duurlopen gedaan; Lelystad-Almere en Weesp –Almere,  die erg geslaagd waren. Met dank nog aan de begeleiders op de fiets.

En dan is het zover, daar sta je op Schiphol en begint het wachten in de lounge, in de rij voor de veiligheidscontrole, in de rij voor de immigratie, wachten op de bus en dan eindelijk sta je in je hotel in Manhattan na een extra lange dag.

Was het dit allemaal waard?

Je wordt steeds sterker meegezogen in de sfeer van het grote gebeuren. New York is al bruisend, bijna 24 uur per dag. En dan nog de sfeer van marathon daar boven op.

We begonnen op vrijdag met een licht trainingsloopje in Central Park onder leiding van Ron Bakker. Beetje het finishgebied verkennen en natuurlijk ook het groepsgevoel versterken.

De zaterdag voor de marathon ga je natuurlijk als Nederlander in het oranje een paar mijlen meelopen met de Internationale Friendship Run. De sfeer is dan al helemaal gezet met ongeveer 1500 Nederlanders in het oranje. Het leek wel Koninginnedag. Ook hier staan al toeschouwers langs de kant maar dat is nog niks vergeleken met de marathon dag zelf. 

Onze enthousiaste voorgangers hebben gelijk gehad. Dit is de ultieme marathon (voor zover we die tot nu toe kennen!), de marathon der marathons.  Hoe is die marathon;

het parcours is niet vlak, maar erg veel vals plat of licht glooiend en er zijn mooie bruggen waar je juist kunt genieten van de mooie vergezichten. Bijna op de gehele route staan er  enthousiaste toeschouwers tot soms wel 3 rijen dik die je naam roepen, nee niet een keer maar een paar honderd keer, je krijgt er gewoon kippenvel van. Uitstappen is er niet bij, daar krijg je gewoon de kans niet voor.

Het eerste deel na de brug vanuit Staten Island door Brooklyn is al een groot volksfeest met allemaal bandjes langs de kant en een heus gospelkoor voor de kerk,  maar als je later over de Queensboro bridge Manhatten binnenkomt, dan hoor je een oorverdovend lawaai van enthousiaste toeschouwers, wat een publiek echt te gek gewoon. Je gaat er gewoon sneller van hardlopen. Als het parcours niet zoveel lange bruggen en vals plat terrein zou bevatten dan had iedereen waarschijnlijk een pr gelopen (wat Hetty overigens wel heeft gedaan).

De lopers van Just Run zaten helaas niet allemaal in hetzelfde hotel. Dat was nog gezelliger geweest. Sjaak, David en Hetty zaten namelijk in een ander hotel dan de rest. Velen dachten  dat David met zijn ouders op stap was, wat ze overigens niet erg vonden, het was ook wel weer grappig. 

Dan komt de dag na de marathon. Na de ruim 42 km die je dan gelopen hebt komen er nog de nodige kilometers bij. Er is zoveel moois te zien, oftewel groots, je moet je nek verdraaien om naar de hoge gebouwen te kunnen kijken. We hebben zondag heel veel bruggen gezien, maar de Brooklyn bridge is een echte toeristen trekker die je niet mag missen, wat een mooi uitzicht heb je daar op Manhatten.

Ja, het is een van de duurste marathons maar het is het dubbel en dwars waard. Wat een geweldige ervaring die ik zeker niet had willen missen.

Met andere woorden, het is even sparen maar ik raad het iedereen aan, zelfs inclusief eeen hamstring blessure is het nog genieten.

Al met al dus een zeer geslaagd evenement.

 Groeten

 De New Yorkgangers